Ks. Wiesław Pęski SAC prosi o pomoc dla parafii w Kijowie odcinek 2

Budowa domów kijów

Ks. Wiesław Pęski SAC prosi o pomoc dla parafii w Kijowie odcinek 2


Articles about Budowa domów Kijów

What articles can you find about Budowa domów Kijów:

POLACY W KIJOWIE

I. CZASY RUSI KIJOWSKIEJ OD JEJ ZARANIA  

II. ODRODZENIE KIJOWA PO NAJAZDACH TATARSKICH (Okres litewski i powstanie rzymsko-katolickiego biskupstwa kijowskiego).  

III. CZASY RZECZYPOSPOLIETEJ I POWSTANIE WOJEWÓDZTWA KIJOWSKIEGO W SKŁADZIE MAŁOPOLSKI  

IV. ZRUJNOWANIE KIJOWA PRZEZ CHMIELNICKIEGO I PRÓBY JEGO  ODRADZANIA

V. KIJÓW W SKŁADZIE IMPERIUM ROSYJSKIEGO  

VI KIJÓW – W CZASACH BOLSZEWICKO-KOMUNISTYCZNYCH  

VII CZASY WSPÓŁCZESNE

   Kijów – stolica Ukrainy, jej serce i duma. Miasto – historia którego liczy ponad 1500 lat. Stolica Rusi Kijowskiej, w historii której niemal od początku byli obecni Polacy, katolicy. Oni byli i są częścią historii tego miasta, częścią jego wspaniałości i rozkwitu... częścią jego upadków i zniszczeń. Polacy umierali razem z Kijowem i razem z nim się odradzali, nigdy nie stali na uboczu jego dziejów, na odwrót: kochali to miasto, bronili od zniszczeń i tworzyli go. Niestety historia miasta jak i całej Ukrainy często służy nie prawdzie, a władzy politycznej i zależnie od tej ostatniej przepisywana jest pod panującą ideologię.    Kijów był jednym z najważniejszych ośrodków polskości na dawnych wschodnich ziemiach przedrozbiorowej Polski. Polacy tu stanowili elitę społeczną i intelektualną. Józef Ignacy Kraszewski tak opisywał swoją podróż do Kijowa w II poł. XIX wieku: „Na ulicach... polski język słychać co chwila; we wszystkich magazynach, sklepach, hotelach, restauracjach...; księgarnie polskie są tu ogromne; teatr, choć przyjechał w środku lata, interesy robił dobre; firm polskich mnóstwo...; dzięki pracy i roztropności, dzięki zamożności i solidarności, stanowimy żywioł poważny” (http://pl.wikipedia.org/wiki/Kijów#Polacy_w_Kijowie).

I. CZASY RUSI KIJOWSKIEJ OD JEJ ZARANIA

    Polacy w Kijowie byli obecni od jego powstania. Legenda mówi, ze Kijów został założony przez Kija księcia polańskiego. Nestor w „Powieści minionych lat” twierdzi, Polanie nad Dnieprem i Polanie nad Wisłą  wywodzą się od tych samych Słowian naddunajskich (Latopis Nestora [w:] August Bielowski Monumenta Poloniae Historica Lwów 1864, s. 553). Natomiast Safarzyk uważa, że Polanie znad Dniepru wyszli prawdopodobnie z Kujaw polskich: „Ci zaś Polanie, nad którymi panował Kij, byli to przybysze znad Wisły, którzy na poddnieprzu osiedli. Ludność ta przychodząc do nowych siedlisk przynosiła z sobą ze starej Ojczyzny swe ulubione nazwy miejscowe: Kijów, Kijowiec, Kijewice i t.p.” (Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 4, Warszawa : nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1880-1914, Warszawa 1883, s.62). W tych nazwach według niektórych badaczy dotrwały ślady wspólności tych dwóch szczepów: polskiego nad Wisłą i ruskiego nad Dnieprem.    Dzięki bardzo wygodnemu położeniu geograficznemu Kijów od początku był ważnym centrum handlowym, więc tu przybywali i osiedlali się kupcy z sąsiednich państw, w tym także i z Polski. Już we wczesnym średniowieczu w Kijowie istniała polska gmina kupiecka Lacka(czyli polska) Słoboda. (Tadeusz M. Trajdos, Kościół Katolicki na ziemiach ruskich Korony i Litwy za panowania Władysława II Jagiełły, 1386-1434, 1982). Obecni byli Polacy też przy dworach książęcych. Około 1008 roku książę kijowski Włodzimierz poswatał swego syna Swiatopełka z księżniczką polską, córką Bolesława Chrobrego. „Bolesław zaś odprowadzenie córki swojej do Kijowa poruczył Rejbernowi, biskupowi kołobrzeskiemu, który odtąd tu przybywając, wykorzeniał pogaństwo i zasiew wiary Chrystusa w tych stronach uprawiał” (Słownik geograficzny ... s. 65). Oprócz duchownych księżniczce towarzyszył też cały orszak służby dworskiej. Więc Polacy i chrześcijanie obrządku łacińskiego byli zjawiskiem zwyczajnym na dworze książąt ruskich. Przed przyjazdem biskupa Rejnberna na dwór kijowski zawitał inny niemiecki misjonarz-apostoł. Był to św. Bruno, biskup merseburski; ten był wysłany od papieża do Kijowa dla nawracania pogan. Włodzimierz zatrzymał go w swojej stolicy cały miesiąc, a potem sam osobiście odprowadził do granic ziemi ruskiej. Bruno udał się do Pieczyngów, gdzie ochrzcił 30 pogan i zawarł z Pieczyngami przymierze bardzo korzystne i dogodne dla księcia kijowskiego, potem powrócił do Kijowa, gdzie poświecił na biskupstwo jednego ze swoich towarzyszy (Słownik geograficzny ...s. 65).    Po śmierci Włodzimierza jego syn Świętopełk, uciekając przed Jarosławem schronił się w Polsce u teścia swego Bolesława Chrobrego, który z powrotem wprowadził go do Kijowa. Według legendy z „Kroniki wielkopolskiej”: „gdy Bolesław Chrobry wjeżdżał do Kijowa, w Złotą bramę zwyczajem rycerskim na znak wzięcia uroczystego w posiadłość, ciął swym mieczem i nadszczerbiwszy go zostawił na nim znak uroczystego swego zdobycia”. (Jednak historia ta nie może być prawdziwa, ponieważ Złota Brama w Kijowie jeszcze nie istniała, powstała dopiero w 1037 r.)(Słownik geograficzny ...s. 65).    Rządy Światopełka trwały niedługo, Jarosław pobił go nad rzeką Ałtą i ponownie zajął Kijów. Swoją młodszą siostrę Dobroniegę (na chrzcie otrzymała imię Maria) wydał za mąż za króla Polski Kazimierza Odnowiciela. Dobroniega zaś stała matką króla Polski Bolesława Śmiałego. Ten że Jarosław nazywany Mądrym w 1032 roku zajął polskie Grody Czerwieńskie i ludność polską osiedlił wewnątrz swego państwa. „Roku 6540 [1032]. Jarosław i Mścisław (Jarisleifr i Harald) zebrali wojów mnogich, poszli na Lachów i zajęli Grody Czerwieńskie znowu, i spustoszyli ziemię lacką, i mnóstwo Lachów przywiedli, i rozdzielili ich. Jarosław osadził swoich nad Rosią, i są tu do dziś" („Powieść minionych lat”, Henryk Stroński,Dawno temu, czyli Polacy na Ukrainie,  http://www.rp.pl/artykul/412428.html?p=1,  Marian Kałuski, Problem Rusi we wczesnym okresie dziejów Polski, http://www.psz.pl/). Jak twierdza niektórzy badacze część ludności uprowadzonej przez Jarosława osiadła w Kijowie i potwierdzeniem temu jest Brama Lacka (średniowieczna brama wjazdowa do kijowskiego grodu Jarosława) nazwa której może pochodzić zarówno od wczesnośredniowiecznej dzielnicy kupieckiej znajdującej się na Padole, ale również nawiązywać do ludności lędziańskiej osadzonej przez Jarosława Mądrego w dorzeczu Rosi i Dniepru (Ipatjewskaja letopiś, [w:] Połnoje sobranije russkich letopisiej, T. 2, s. 427). W średniowiecznych polskich słownikach przymiotnik lacki traktowany był na Rusi synonimem dla określenia zarówno Lachów (Polaków), jak i wyznawców kościoła łacińskiego w ogóle. (http://pl.wikipedia.org/wiki/Lacka_Słoboda_(dzielnica_Kijowa).    Brama Lacka była jedną z trzech bram grodu, zbudowanych przez Jarosława Mądrego. Brama została po raz pierwszy wspomniana w Latopisie hipackim w roku 1151, dziejopis podaje, że została spalona podczas pożaru w styczniu roku 1124. Zniszczeniu uległy w owym roku również bramy Żydowska, Węgierska oraz Złota (http://pl.wikipedia.org/wiki/Lacka_Brama_w_Kijowie#cite_note-12). Pośrodku między Lacką a Złotą bramą znajdował się kwartał polskiej/lackiej gminy kupieckiej.    Od XII w. możemy liczyć się ze stałą obecnością kupców polskich w Kijowie. Z końca XII w. pochodzą wiadomości o kolonii "bezbożnych Lachów" w Kijowie. Te zwroty latopisu należy niewątpliwie połączyć z istnieniem w Kijowie kolonii wrocławskich kupców, co wiąże się oczywiście z działalnością handlową ale także z małżeństwem Bolesława Wysokiego z księżniczką Wierzchosławą córką księcia Wsiewołoda Jarosławowicza (http://pl.wikipedia.org/wiki/Lacka_Słoboda_(dzielnica_Kijowa). Mieszczanie wrocławscy często odwiedzali Kijów, a krótko po najeździe mongolskim spotkał ich tam Carpini, gdy powracał z Mongolii (http://pl.wikipedia.org/wiki/Lacka _ Brama _ w _ Kijowie#cite_note-12). W wieku XIII kolonia kupców polskich w Kijowie mogła posiadać dość duże znaczenie. Przy bramie lackiej dla kupców erygowany zostaje w pierwszej połowie XIII wieku, drewniany kościół i klasztor p.w. Najświętszej Maryi Panny na początku pod opieką Benedyktynów ze szkockiego opactwa w Wiedniu, później Dominikanów (Władysław Abraham. Organizacja kościoła w Polsce do połowy wieku XII. 1962). Przy klasztorze tym mieściła się również szkoła założona przez św. Jacka dla łacińskich katolików (http://pl.wikipedia.org/wiki/Lacka_Słoboda_(dzielnica_Kijowa). Czytamy w Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich z 1883 roku, że: „Za czasów panowania Włodzimierza Rurykowicza stał się fakt pamiętny, albowiem do Kijowa przybył z Krakowa św. mąż Jacek Odrowąż, dominikanin z trzema towarzyszami: Godynem, Floryanem i Benedyktem. Książę kijowski dał plac na „błoniu”, gdzie św. Jacek kościół i klasztor dla swego zgromadzenia zbudował. Przytem pewna pobożna matrona, licznych posiadłości właścicielka, dostatki swoje i majętność temu zgromadzeniu zapisała. Kijów, z powodu, że był zamieszkały przez t.zw. „gości”, czyli kupców cudzoziemskich liczył wielu katolików (Słownik geograficzny ...s. 65). Św. Jacek przybył do Kijowa w 1228 roku i musiał uciekać przed nawałą Mongolską w 1240 roku. Legendy, które zachowały się w pamięci ludowej o świętym Jacku mówią o jego popularności wśród mieszkańców Kijowa. Jedna z legend powiada o wygnaniu z kobiety złych duchów w jednej z okolic Kijowa, inna opowiada o jego cudownym uratowaniu figury Maryi, która poprosiła, by uciekający przed Tatarami Jacek nie zostawiał jej samej. Kiedy dominikanin wziął figurę Najświętszej Maryi Panny, nagle stała się niewiarygodnie lekka. Przeniósł w ten sposób figurę do Krakowa, gdzie odzyskała pierwotny ciężar. Inna legenda podaje, że podczas głodu po najazdach tatarskich miał karmić ubogich pierogami własnego wyrobu. Dlatego przylgnął do niego przydomek „św. Jacek z pierogami” (http://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Odrowąż#Legendy_o_.C5.9Bwi.C4.99tym_Jacku).

II. ODRODZENIE KIJOWA PO NAJAZDACH TATARSKICH (Okres litewski i powstanie rzymsko-katolickiego biskupstwa kijowskiego).

    Po zniszczeniu przez Batu-chana Kijowa pozostały po nim tylko zgliszcza. Nieliczna ludność, która schroniła się w okolicznych lasach, bała się wracać na te „łyse góry”. Jednak wyniszczony Kijów, powoli się odradzał. Lecz w 1352 roku grasująca w Europie zaraza zwana „czarną śmiercią” wyniszczyła większość mieszkańców Kijowa.    Po Tatarach Kijów był właściwie spadkiem bezdziedzicznym (Słownik geograficzny ...s.74). W 1363 roku wielki książę litewski Olgierd, rozbił Tatarów i zajął Kijów. Włodzimierz, syn Olgierda został panem Kijowa. Przy Włodzimierzu Kijów wzrósł, zaludnił się. Handel wschodni znów go zaczął ożywiać. Padół znowu się zaczął zabudowywać. W tej że części miasta na t.zw. „Żytnim Targu”, u spodu Góry Zamkowej wzniósł się dominikański klasztor. „Włodzimierz Dominikanów przywilejem lokacyjnym przy ich instalacji zapomógł” (Słownik geograficzny ...s.74). Kilkadziesiąt lat przed tym kijowscy Polacy i katolicy zaczęli wymagać wyznaczyć dla siebie własnego pasterza. I w 1320 roku biskup lubuski i ruski Stefan II, mając przywilej od Stolicy Apostolskiej mianować biskupów, 15 grudnia 1320 roku udzielił święceń biskupich dla dominikanina o. Henryka z diecezji kamieńskiej na Pomorzu, który został pierwszym kijowskim biskupem misyjnym (Білоусов Ю. Римсько-католицька Київсько-Житомирська єпархія. Історичний нарис, Житомир, 2000). Następnymi biskupami misyjnymi Kijowa byli dominikanie: po Henryku - Jakub (przed 1371), Mikołaj (przed 1383) i Borzysław. Pierwszym kijowskim biskupem diecezjalnym został w 1397 Andrzej. Przed 1405 r. Wielki Książe Litewski i król Polski Władysław Jagiełło uposażył biskupstwo i zbudował w Kijowie katedrę łacińską (http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_kijowska). A póki katedry katolickiej nie było w Kijowie,

Source: http://telewizjarepublika.pl/quotkolej-przyszlosciquot-w-polsce-liroy-marzec-pyta-morawieckiego,44164.html



Hyperloop to projekt całkiem nowego środka transportu pasażerskiego, nazywany czasem „koleją przyszłości”. Specjalna kapsuła poruszałaby się w przystosowane rurze z obniżonym ciśnieniem, w której mogłaby osiągać prędkość dźwięku. Oznacza to, że drogę z Krakowa do Gdańska będzie można pokonywać w 30 minut. Hyperloop to projekt szeroko komentowany na świecie i Polacy odgrywają w jego rozwoju pewną rolę. Zespół HyperPoland z Warszawy wziął udział w pierwszy konkursie na projekt kapsuły hyperloopa, a niedawno wyróżniony został w Dubaju za projekt dworca hyperloopowego.

HyperPoland ma wsparcie rządowe i jak informuje portal transport-publiczny.pl, cytując wypowiedź Krzysztofa Tabiszewskiego, szefa HyperPoland, są podpisane listy intencyjne z Ministerstwem Rozwoju i Polskim Funduszem Rozwoju, a wsparcie polskich instytucji rządowych robi wrażenie w konkursie Hyperloop One Global Challenge, w którym proponuje się trasy dla przyszłego hyperloopa.

Poseł Piotr Liroy-Marzec pisze w interpelacji do Morawieckiego, że powinniśmy rozwijać jako państwo najnowsze technologie. „Budowa nowoczesnej gospodarki opartej na wiedzy nie może polegać na kopiowaniu technologii, które na świecie rozwija się od dwudziestu lat, tylko technologii, których świat będzie używał za dwadzieścia lat. Dlatego nie powinniśmy myśleć o samochodach elektrycznych, tylko autonomicznych. Dlatego też powinniśmy jako państwo wspierać badania i prace nad rozwiązaniami najbardziej innowacyjnymi” - pisze poseł Kukiz'15.

„Koszt budowy Hyperloop to zaledwie ¼ kosztu budowy kolei dużych p

Source: http://www.pallotyni.kiev.ua/pl/?polacy-w-kijowie

Leave a Replay

Submit Message